سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
78
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
مادر از ميّت ارث مىبرد چون نسب ايشان از طرف پدر ساقط گرديد . قوله : و رابعها : يعنى رابع الموانع . قوله : و الولد المنفىّ به : ضمير در [ به ] به لعان عود مىكند . قوله : فيرثه الولد : ضمير منصوب در [ يرثه ] به اب راجعست . قوله : و هل يرثه حينئذ : ضمير در [ يرثه ] به ولد راجعست و مقصود از [ حينئذ ] حين تكذيب پدر مىباشد . قوله : مع اعترافهم به : ضمير در [ اعترافهم ] به اقارب و در [ به ] به ولد راجعست . قوله : او مطلقا : چه اعتراف بولد نموده و چه اعتراف نكنند . قوله : اشهرها الاخير : ضمير در [ اشهرها ] به اوجه راجعست . قوله : فلا يعود : ضمير در آن به نسب راجعست . قوله : و انّما ورثه الولد : ضمير منصوبى در [ ورثه ] به اب راجع است . قوله : بدليل خارج : مقصود از دليل خارج شايد [ اقرار العقلاء على انفسهم ] باشد . متن : و خامسها الحمل و هو مانع من الإرث إلا أن ينفصل حيا . فلو سقط ميتا لم يرث ، لقوله صلى اللَّه عليه و آله و سلم : " السقط لا يرث و لا يورث و لا تشترط حياته عند موت المورث بل لو كان نطفة ورث ، إذا انفصل حيا ، و لا يشترط استقرار حياته بعد انفصاله و لا